Pani Marzanna poleca: pij mleko, kefiry i jogurty

Marzanna Zienkiewicz, nauczycielka praktycznej nauki zawodu w klasach o kierunku kucharz i cukiernik, wzięła udział w konferencji naukowej „Żywność i żywienie w świetle współczesnej wiedzy”. Głównym tematem były produkty mleczne. Po konferencji, którą zorganizowano z myślą o nauczycielach przygotowujących uczniów do Olimpiady Wiedzy o Żywieniu i Żywności, pani Marzanna dzieli się z nami kilkoma ciekawostkami.

W dawnych czasach mleko i jego przetwory, głównie w postaci jogurtów i kefirów, były ważnym elementem pożywienia. Na przykład jogurt znany jest od ponad 4 tysięcy lat. Prawdopodobnie pochodzi z Indii, a następnie poprzez kraje wschodniej Azji i Afryki dotarł do Europy. W języku tureckim ja-urt oznacza kwaśne mleko, w Bułgarii zwany jest też pod nazwą kiseło mlako. Kiedyś przygotowywano go na wsiach z mleka bawolego, koziego czy krowiego. Były to produkty o kwaśnym smaku, miały galaretkowatą konsystencję i często rozcieńczano je wodą. Dziś w sklepach jest spory wybór jogurtów słodkich i owocowych. W produkcji tych przetworów mlecznych są wykorzystywane bakterie Lactobacillus bulgaricus (pałeczka bułgarska) i Streptococcus thermopillus. Należą one do grupy „dobrych” bakterii, ponieważ chronią nasz organizm przed bakteriami, które powodują choroby. Pełnią też rolę strażników, którzy pilnują, aby złe bakterie nie rozmnażały się swobodnie. Dlatego między innymi picie jogurtu zaleca się podczas chorób i leczenia antybiotykami. Oprócz „dobrych” bakterii jogurty zawierają białko, węglowodany, witaminy B1, B2, B3, żelazo, wapń, fosfor, sód, potas, fosfor i cynę. Napój ten jest także łatwiej przyswajalny przez organizm niż mleko, zawierające laktozę, której nie toleruje organizm niemal co trzeciej dorosłej osoby. Jogurty nie zawierają laktozy.

Innym mlecznym napojem fermentowanym, bardzo popularnym, jest kefir. Jego historia rozpoczyna się na Kaukazie, gdzie ukwaszano mleko w naczyniach z gliny lub drewna. Był to napój bardzo kwaśny z posmakiem drożdży. W Kirgizji mlecznym napojem fermentowanym jest kumys, produkowany z mleka kobylego lub wielbłądziego, którego główną właściwością jest hamowanie rozwoju bakterii gruźlicy. Wiadomo, że kefir ma wiele właściwości zdrowotnych: pobudza apetyt, pomaga obniżyć ciśnienie i zmniejszyć poziom cholesterolu we krwi. Ilja Mieczników, laureat Nagrody Nobla w dziedzinie medycyny z 1908 roku, wysunął teorię dotyczącą długowieczności. Jego zdaniem mieszkańcy południowo-wschodniej Europy zawdzięczają długie życie spożywaniu mlecznych napojów fermentowanych (teoria ta nie została nigdy potwierdzona naukowo). Obecnie kefir znany jest w całej Europie, a jego największym producentem jest obok Rosji Polska.

Dostosowanie
Przewiń do góry